Eindstanden Seizoen 2011-2012

Na een typerende 1-0 nederlaag in de uitwedstrijd bij Zevenhoven, is Sportlust 3 geeindigd op de teleurstellende 9e positie:

Stand bijgewerkt t/m 12-05-2012
team	gesp.	gew.	gel.	verl.	pnt.	voor	tegen
Zwaluwen	22	13	7	2	46	55	33
Noordwijk	22	14	3	5	45	73	27
CWO	22	9	7	6	34	54	40
Leonidas	22	10	4	8	34	71	64
Floreant	22	10	4	8	34	51	50
Soccer Boys	22	10	3	9	33	49	48
ARC	22	10	1	11	31	58	53
Zevenhoven	22	7	7	8	28	29	48
Sportlust '46	22	8	3	11	27	35	45
Victoria'04	22	7	5	10	26	34	40
Berkel	22	6	4	12	22	32	49
VVOR	22	4	0	18	12	33	77

Sportlust 4 speelde vorige week al de laatste wedstrijd. Tegen Kamerik werd op karakteristieke wijze wederom onnodig verloren met 3-2. Resulterend in een schamele 11 punten en 29 doelpunten:

Stand bijgewerkt t/m 05-05-2012
team	gesp.	gew.	gel.	verl.	pnt.	voor	tegen
ARC	22	17	3	2	54	76	33
Be Fair	22	16	3	3	51	72	31
TAVV	22	13	2	7	41	44	28
Zwammerdam	22	12	4	6	40	43	33
DSO	22	9	4	9	31	45	35
Kamerik	22	9	4	9	31	47	46
Rohda '76	22	9	2	11	29	37	42
Alphia	22	7	4	11	25	32	50
Siveo '60	22	6	5	11	23	33	47
WDS	22	5	5	12	20	31	46
CVC Reeuwijk	22	5	4	13	19	43	70
Sportlust '46	22	3	2	17	11	29	71

Afsluitende barbecue is op zaterdag 9 juni!

Victoria - Sportlust

Na vorige week knap te hebben gewonnen van een sterke tegenstander, was het deze zaterdag Victoria waarvan gewonnen moest worden. Traditioneel gezien heeft Sportlust het lastig tegen dit soort tegenstanders: een laaggeklasseerd team dat het vooral van hard werken moet hebben en niet van verzorgd voetbal.

Met een team dat op twee plaatsen gewijzigd was ten opzichte van vorige week omdat Robin tegen (alweer) een schorsing was aangelopen nam Jesper zijn plaats in de spits in en Machiel startte op rechts, daarnaast nam de van een schorsing teruggekeerde Rik de plaats van Sander op het middenveld over.

Toen we aankwamen liep het water ons in de mond. We zagen we een hoofdveld waar de sproeiers aanstonden, de netten mooi gespannen waren en op het oog een lekker veldje om op te vlammen. Niets bleek minder waar, want het was een ware knollentuin waar verzorgd voetbal nagenoeg onmogelijk was. Daarnaast waarschuwde Jochem voor de werklust van de tegenstander die voor één van z’n laatste kansen strijdt om directe degradatie te voorkomen.

De wedstrijd begon en Sportlust stond goed georganiseerd. Victoria zette vrijwel geen druk zodat we rustig op konden bouwen. Al snel (binnen 10 minuten) resulteerde dit in de 0-1. Rik kwam op en wist een keer óp doel te schieten (ook wel weer eens lekker). De matige keeper verwerkte de bal slecht, waarnaar Winston attent reageerde en de 0-1 binnen chipte. Met zo’n snelle goal een opmaat voor een lekker potje voetbal. Maar na de goal ging Victoria opportunistisch spelen wat resulteerde in een aantal corners. Dit leidde al vrij snel in de 1-1. De bal bleef na een corner hangen, werd ingeslingerd en van dichtbij ingekopt. Dit was een behoorlijke domper. Na de 1-1 golfde het spel op en neer zonder dat er grote kansen werden gecreëerd. Vlak voor rust kreeg Sven ter hoogte van de middenlijn de bal van Rik. Sven begon aan één van z'n befaamde (of beruchte?) rushes en speelde Jesper in. Jesper had, mede door het moeilijk bespeelbare veld, moeite de bal onder controle te krijgen, maar wist de bal uiteindelijk toch bij de inmiddels doorgelopen Sven te krijgen. Sven liep door met de bal en rondde koel af. Een heerlijk moment voor de 1-2.

Wat in de tweede helft allemaal gebeurde kan ik nog steeds niet bevatten, maar de scheidsrechter maakte er zijn eigen show van en stelde alles in het werk om ons niet te laten winnen (dat dit uiteindelijk niet lukte verklaart ook waarom Victoria zo laag staat). De werklust werd omgezet in moordlust: een stuk of 3 aanslagen op Sven, Joost en Derk (en dan ben ik er waarschijnlijk nog een aantal vergeten) waar Al Qaida trots op zou zijn werden ‘bestraft’ met slechts 1 keer geel, waar 3 keer rood zeker op zijn plaats was geweest. Sportlust raakte logischerwijs geïntimideerd en kwam steeds minder aan voetballen toe. Het regende corners voor Victoria, maar dit leverde helemaal niks op. Echt gevaarlijk werd het eigenlijk ook geen moment. Toen de ‘storm’ ging liggen en de nog steeds belabberd fluitende scheidsrechter stoïcijns weigerde te fluiten voor overtredingen op Sportlust werd Machiel door Rik diep gestuurd. Vanaf de achterlijn wist hij de bal nog knap hoog voor te krijgen. Winston leek de moeilijke bal ver over het vangnet te gaan schieten. Maar uit de onmogelijke hoek wist Winston de bal op fabelachtige wijze toch in het doel te krijgen. Met 4 goals in de laatste 3 wedstrijden heeft hij zn vorm weer terug (maar haal die veren gelijk maar weer uit je kont, want de volgende wedstrijd zal je wel weer eens met Marc een weekend weg zijn, maar dat terzijde).

Na de 1-3 kregen we nog een aantal 100% kansen, maar deze werden niet benut. De wedstrijd kabbelde voort en het leek alsof we de wedstrijd rustig gingen uitspelen. Totdat de 85e minuut aanbrak. Na weer een aantal overtredingen over het hoofd te hebben gezien kwam een afgeslagen corner voor de voeten van een speler van Victoria deze loste een schamel schotje, welke door Marc van richting werd veranderd (edje) en in het doel hobbelde. Wat hierop volgde leek meer op comedy capers. Victoria bleef corners krijgen en de overtredingen en aanslagen van Victoria bleven onbestraft. De inmiddels ingevallen en doorgebroken Colin werd neergelegd, maar uiteraard werd dit niet bestraft met rood. We kregen zelfs geen vrije trap. Hier opvolgend kreeg Victoria een corner. Zoals altijd gebeurt met corners werd er een beetje geduwd, gestoeid en shirtje getrokken. En tot ieders verbazing ziet hij hierin een overtreding van Derk, dus een strafschop. Waar een aantal doodschoppen niet eens met een kaart bestraft werden, kreeg Derk voor deze ’overtreding’ ook nog eens geel waardoor hij de volgende wedstrijd (thuis tegen VVOR) moet missen. Iedereen legde zich er inmiddels bij neer dat deze wedstrijd tegen 12 man gewoonweg niet gewonnen kon worden. Behalve Luuk, hij stopt de strafschop en ontpopt zich tot de man of de match. Daarna zijn er met wat corners en vrije trappen rondom de 16 nog wat hachelijke momenten voor het doel van Luuk. Maar na ook nog eens ruim 5 minuten extra tijd waarin Victoria niet tot scoren kon komen en Sven voor een onschuldige overtreding ook nog eens zijn 2e kaart van de wedstrijd kreeg en dus rood, bleef het bij 2-3. Een heerlijke overwinning en een wonder dat wij met 10 en Victoria met 12 man de wedstrijd eindigden en we toch de drie punten mee naar Woerden konden nemen.

’S Avonds kreeg het feestje een goed einde met een trip naar Breda. De oorlogswonden waren nog voelbaar, maar met de drie punten een herinnering aan een al met al heerlijke zaterdagmiddag. Met drie zaterdagen geen competitievoetbal hebben we de tijd om te herstellen van de veldslag en voor Sander om de weg naar huis terug te vinden. Want ja, hij was weer eens zoek.

Sportlust-Leonidas

Na de dramatische pot van vorige week tegen Floreant, waar we eigenlijk maar geen woorden meer aan vuil moeten maken, stond deze week het treffen met Leonidas op het programma.

De uitwedstrijd bij Leonidas was een interessante pot, waar met name de 1e helft van beiden kanten redelijk voetbal werd gespeeld. De ploeg van Romeo Wouden, kreeg in de 2e helft de overhand en won vrij gemakkelijk.

Afgelopen zaterdag de return. Met een geschorste Rik en een niet-op-het-vakantielijstje-staande-afwezige Daan, begonnen we aan de voorbereidingen van deze belangrijke pot.

In de kleedkamer kwam de sfeer er al lekker in. Aangezien iemand zo vriendelijk was geweest een blockrocker te regelen. Robin ging hard op de vlammende beats en dit beloofde dus wat voor de wedstrijd. De voorgaande wedstrijden op het kunstgras waren uitgelopen en ook Leonidas had moeite met de weg naar Woerden te vinden, dus al met al een (jajaa daar komt ie weer), een rommelige voorbereiding.

15.30 werd er dan uiteindelijk gestart met de wedstrijd.

1. Luuk, 2. Mark, 3. Marc, 4. Joris, 5. Derk, 6. Sven, 8. Sander, 10. Joost, 7. Jesper, 9. Robin, 11. Winston.

Technisch goed voetballend, verdedigend keihard. Dit waren de aandachtspunten die Jochem neer had gezet bij Leonias. Dit waren inderdaad belangrijke punten van waaruit Leonidas opereerde. Met technische middenvelders probeerde ze de fysiek sterke spits te bereiken of de diepe pass op de buitenspelers te geven.

Sportlust stond goed en liet Leonidas in het begin komen. Naarmate de 1e helft vorderde bleek al gauw dat Leonidas niet het vuur uit de sloffen liep. We konden wat meer druk gaan zetten en dit resulteerde in een aantal gevaarlijke situaties, waarvan er 1 kon worden verzilverd.

Mark R, liep op de rechterkant met de bal op, Sven kwam vanuit het midden doorgelopen. Mark zette met een splijtende pass Sven 1 op 1 voor de keeper en deze wist te scoren.

1-0

Leonidas werd niet gevaarlijk en leek zich niet erg druk te maken om de 1-0 achterstand. Alleen nr. 7 zei wat lelijks tegen de trainer en mocht daarna ook op de bank plaats nemen.

In de rust werd de concentratie van het veld meegenomen. We wilden deze pot graag op onze naam schrijven. Er werd gewaarschuwd voor een snelle tegengoal en iedereen wist weer wat hij moest doen.

De tweede helft begon zeer slap. Slecht uitverdedigen, weinig actie op het middenveld zorgde voor aandringen van Leonidas. Dit resulteerde binnen 10 minuten in twee doelpunten tegen. We hadden het weer voor elkaar.

1-2.

Leonidas bleef zwak spelen en het was wederom Sportlust die het voortouw nam. Er werd fanatiek de zijkanten gezocht en hard voor elkaar gewerkt.

Na een tal van lange ballen, klutsballen en kutballen, kwam de bal aan de rechterkant eindelijk goed terecht op het linkerbeen van Jesper. Deze rondde netjes af en de stand was weer gelijk.

2-2

Sportlust rook een overwinning en zette door. Leonidas kwam met 10 man te spelen waardoor er meer druk naar voren kon worden gezet. De buitenspelers werden veel gezocht en bij één van deze acties werd Winston gevonden aan de linkerkant. Deze maakte een prima loopactie, gevolgd door een voorzet die perfect op maat was voor Robin, die dit netjes afrondde. Vreugde alom.

3-2.

Inmiddels was Joost gewisseld voor Kay-Arne. Sven voor Jaron en Robin voor Machiel.

Als slagroom op de taart werd het nog 4-2. De bal kwam na een schot van Winston terug van de keeper, maar daar was Derk A.K.A. de goalgetter en gleed de bal met een fraaie sliding het dak van de goal binnen ;).

4-2

De 3 punten bleven in Woerden, oh wat smaakte ze goed!!!!

Aankomende zaterdag Victoria uit om 11.30.

Groeten

ARC 3 - Sportlust 3

Vandaag de uitwedstrijd tegen ARC 3. Zeker de laatste jaren een lastige tegenstander waartegen al een aantal seizoenen niet gewonnen is. Met een volledig fitte groep en de min of meer vaste aanvulling van Sven en Rik, kwamen we op volle oorlogssterkte naar Alphen.

De opstelling van links naar rechts was als volgt: Luuk; Joris v D (Mark R), Marc N, Joris V, Daan; Sven, Rik, Joost (Sander); Machiel, Robin, Jesper (Winston). Ondanks dat Johan Derksen wekelijks opteert voor een rechtspoot of rechts en een linkspoot op links, dus toch een rechtspoot op links. Zodoende zit Winston op de bank en speelt Machiel (het broertje van) dus op links. Daarnaast nemen ook Mark en Sander plaats op de bank.

Een redelijk rommelige voorbereiding (of spreek ik nu voor mezelf) en een korte warming-up, leiden tot een zwak begin van Sportlust. Gelukkig blijft het bij wat hachelijke momenten voor het doel, maar zonder tegendoelpunt. Na 10 minuten komen we wat beter in de wedstrijd. Afgezien van een aantal corners en mogelijkheden die niet goed worden uitgespeeld worden er geen echte kansen gecreëerd. ARC creëert ook niks. Enig noemenswaardige gebeurtenis is het uitvallen van Joris v D met een verdraaide knie. Mark Rekers was Joris zijn vervanger. Hopelijk valt de blessure van Joris mee.

De 2e helft werd met dezelfde 11 begonnen waarmee de rust was bereikt. Zoals in de meeste ontmoetingen met ARC hadden we wel het gevoel dat er wat te halen viel. Zaak was niet in hun spel mee te gaan. Gelukkig was Kreeke dit voor. Hij was in de 2e helft juist degene die de routiniers van ARC gek maakte. Eerst werd er alleen nog op Kreeke gescholden, maar al snel werd er onderling lekker gekibbeld. Deze keer ging Sportlust hier niet in mee en speelde het een heel degelijke wedstrijd. Er werd vrijwel niets weggegeven. Terwijl Kreeke een doodschop aan het verdienen was, ving Sven deze heel collegiaal op. Dit was in de vorm van een kopstoot waar Fernandez nog een puntje aan schijnt te kunnen zuigen. Maar de revanche was zoet: bij geklungel in de verdediging van ARC was Sven attent. Hij ging goed door op de keeper en punterde de 0-1 binnen. Een periode van billenknijpen (waar sommigen meer van een ontspannen kringspier houden) leek te zijn aangebroken. Maar zoals de rest van de wedstrijd was de verdediging ook de laatste minuten betrouwbaar. Al met al een heerlijk overwinning, waarin Joris V werd uitgeroepen tot Man of the Match.

Aangezien Berkel de altijd lastige uitwedstrijd bij VVOR heeft verloren zijn we 3 punten uitgelopen op de 10e plek. Met nog 6 wedstrijden te gaan staan we 5 punten boven de streep, een goede uitgangspositie die we niet mogen verspelen. Daarnaast kunnen we het seizoen nog enigszins glans geven door in het linkerrijtje proberen te eindigen. Met een achterstand van 5 punten op nummer 6 CWO is dat een mooie uitdaging. Die uitdaging begint komende zaterdag met de thuiswedstrijd tegen Noordwijk. Kijk er niet raar van op als de trainer in zijn bespreking zaterdag de woorden Romeo, dienst, premie en natura in 1 zin zal gebruiken. Wat heeft een speler nog meer nodig om zich te motiveren voor een wedstrijd…

Zwaluwen 3 – Sportlust 3

Afgelopen zaterdag viel de beslissing in de tweede periode. ARC speelde om 11.30 uit bij Berkel en had aan een gelijkspel voldoende om de periode te bemachtigen. Het bleef in Berkel uiteindelijk 0-0, zodat wij alleen theoretisch nog een kleine kans hadden op de periodetitel. Daarvoor moest echter wel met 10 doelpunten verschil worden gewonnen van Zwaluwen, een ploeg die redelijk tot goed voetbal speelt dit jaar.

Jochem gaf aan dat deze missie niet realistisch was, maar dat er wel degelijk punten konden worden gehaald in Vlaardingen. Met deze instelling begonnen we aan de wedstrijd. Ondanks wat kleine mogelijkheden voor Zwaluwen, kwam het voor beide doelen niet tot uitgespeelde kansen.


Na een kwartier spelen trok Jochem de aandacht naar zich toe door Rik erin te brengen voor Daan. Daan gaf aan het volledig eens te zijn met de beslissing van de trainer en begon ter plekke last van z’n enkel te krijgen. Door deze schokkende ontwikkeling werd Derk van zijn favoriete positie afgehaald en schoof Joris terug naar linksachter.


Met Rik op het middenveld ging de wedstrijd verder en kwamen we wat meer voor het doel van Zwaluwen. Tot uitgespeelde kansen leidde dit echter niet, mede door het irritante gevlag van de grensrechter. Hendrik-Jan vond de grensrechter ook steeds minder grappig worden en besloot het begin van de tweede helft op geheel eigen wijze te volgen. Daarover later meer.

Eerst viel namelijk nog het openingsdoelpunt van Zwaluwen. Vijf minuten voor rust zette de rechtsbuiten van Zwaluwen de combinatie op met hun spits, waarna hij binnen de zestien een schot kon lossen op Luuk. In eerste instantie kon Luuk redding brengen, maar op de rebound van de spits was hij het antwoord schuldig.

In de rust zal er vast veel gezegd zijn, maar ondergetekende was buiten aan het genieten van de zomerse temperaturen. Na rust begonnen we scherp en dat resulteerde in een enorm kans voor Sven. Na een goede aanval over de rechtkant viel de bal op een meter of tien van het doel, voor de voeten van Sven. Sven bedacht zich geen moment en schoot de bal… naast. Extra zuur als je bedenkt dat twee minuten later via een vieze counter de 2-0 werd gemaakt. Ondanks hinderlijk buitenspel en het vlagsignaal van Kaas, besloot de scheids om door te laten gaan.


Opvallend was dat de grensrechter van Zwaluwen, in de eerste 10 minuten na rust, geen enkele keer voor buitenspel heeft durven vlaggen. Hendrik-Jan had zich namelijk achter de grensrechter opgesteld om te kijken hoe eerlijk deze beste man vlagde. Toen na tien minuten in de tweede helft de vlag nog steeds niet omhoog was gegaan, gaf Hendrik-Jan het op. Gedesillusioneerd zocht hij weer z’n plekkie op naast Jochem.

Na de 2-0 kwam het meest spraakmakende moment van de wedstrijd. Althans, dat hoop ik. Na een corner raakte de keeper van Zwaluwen geblesseerd en moest vervangen worden. Dat zijn vervanger nog in zijn spijkerbroek langs de zijlijn stond, laten we even terzijde. Feit was dat de wedstrijd bijna 10 minuten heeft stil gelegen, voordat de wissel kon plaatsvinden.


Na de keeperswissel mochten ook Winston en Jaron invallen voor het slotoffensief. Dit leverde al vrij snel resultaat (?) op. Vincent werd in de zestien onderuit gehaald en de bal verdween op de stip. Vincent gaf aan de penalty niet zelf te kunnen nemen door een blessure. Vanaf dit punt zijn er vele versies van het verhaal mogelijk. Uiteraard laat ik mij leiden door objectiviteit en zal ik proberen een zo waarheidsgetrouw mogelijk beeld van de situatie te geven.

Winston pakte de bal op en legde de bal op de stip. Hij nam een aanloop en zag in gedachten de keeper al de linkerhoek in gaan. Winston besloot de andere hoek op te zoeken, maar zag echter de keeper met een schitterende reflex de bal uit het doel tikken. Of de subjectieve versie… het was gewoon een waardeloos ingeschoten penalty wat nooit meer mag gebeuren en verder geen uitleg behoeft.

Helaas bleef het dus 2-0. Ook een schitterende vrije trap van Marc (die de keeper met z’n voeten kon stoppen), leverde niet de gewenste aansluitingstreffer op. Uiteindelijk viel aan de andere kant nog de 3-0 na wederom een twijfelachtig buitenspelgevalletje.


Conclusie: we speelden tegen een aardig team, maar hadden met wat meer efficiëntie (en scherpte) minimaal een punt weg kunnen halen uit Vlaardingen. Vanaf nu begint de laatste periode wat weer nieuwe kansen biedt voor de nacompetitie. Zodra de vorstperiode voorbij is gaan we weer vol voor de punten.

Auteur: Winston

Afgelopen weken in vogelvlucht..

Zoo hèhè, genoeg wedstrijden opgespaard om weer eens een verslagje te schrijven dacht ik zo.

Aardig wat weken overheen gegaan eer ik me weer geroepen voelde om een stukje te schrijven. Ik denk dat dit de gevolgen waren van een writersblockje.

Maargoed daar gaan we maar weer. Allereerst gaan we even terug in de tijd naar zaterdag 7 januari.

Sportlust 3- Con Zelo 1:

In het jaarlijkse relaas van Jesper was één zin al genoeg om deze wedstrijd te beschrijven, dus ik zal er ook niet teveel woorden aan vuil maken.

Het weer was vies, de spelers brak, het voetbal niet om aan te zien. Lekker om even te bewegen met die klotsende magen en die harde bal op je bonkende voorhoofd.

We zijn er in ieder geval even uit geweest ;), maar helaas verloren.

Inmiddels weer in Woerden waren we weer net goed nuchter of de trainer had de volgende match alweer op het programma staan:

dinsdag 10 januari Vep 2- Sportlust 3:

De volgende wedstrijd diende zich weer aan, ditmaal tegen de buren.

Bij binnenkomst in de kleedkamer was er gelijk al een daverende verrassing.

Na een fantastisch weekend met klaarblijkelijk een dozijn aan goede impulsen, had de trainer besloten om ondergetekende aanvoerder te maken. Zou de trainer dan eindelijk het licht hebben gezien in de duisternis?

Bij aanvang van de wedstrijd resulteerde uitstekende aanvoering meteen in de tosswinst. De aanvoerder koos voor de aftrap, helaas kon dit niet en moest hij een kant kiezen. Ach jaa overkomt de beste.

De eerste helft startte en begon voor Sportlust gelijk al erg rommelig. Er werd niet vanuit de posities gespeeld en vanaf het middenveld werd er veel gelopen met de bal in plaats van de bal het werk te laten doen. Sportlust was wel een paar keer gevaarlijk bij de zwakke keeper van Vep, maar kon niet tot scoren komen.

Het was Vep die via een corner met een klutsbal achter keeper Luuk kon krijgen. Wederom een dode spelsituatie waarbij de tegenstander sneller en alerter is dan wij zelf.

Al snel kwamen we op gelijke hoogte door een fenomenale loopactie vanaf de middencirkel door Lionel Uittenbogaard die de bal daarna feilloos achter de keeper van Vep schoot.

We gingen dus met 1-1 de rust in. Jochem liet duidelijk merken dat het op het middenveld anders moest, meer de lijnen uitzetten en minder lopen met de bal.

De tweede helft was een gestructureerd geheel ten opzichte van de eerste helft. Er werd gecontroleerd gevoetbald vanuit achteruit. Op het middenveld waren de spelers aanspeelbaar en de rust werd getoond. Sportlust was heer en meester de tweede helft. Het enige wat nog ontbrak was de voorsprong. Die liet dan ook niet lang op zich wachten en tekende zich aan in de vorm van Joost. 2-1. Na de 2-1 werd de wedstrijd onder controle gehouden en deden er zich geen noemenswaardige problemen meer voor.

Zaterdag 14 januari:

Sportlust 3- Sportlust A1

De derde wedstrijd binnen een week stond voor de deur en ditmaal was het onze eigen A1 die verslagen moest worden. Er waren nog een paar openstaande rekeningen die zoals Jochem zei, vereffend moest worden en dus gaf dit nog een beladen tintje aan deze match.

De eerste helft was ik niet aanwezig, aangezien ik bij het tweede elftal op de bank mocht plaatsnemen. 'Wat een eer'. Naar ik hoorde was de eerste helft rommelig en van de kant van de A1 fel en scherp. Sportlust kwam 0-1 achter en het had ook 0-2 geweest indien de laatste man niet verzuimd had om zijn penalty te verzilveren. Gelukkig kwamen de twee vedettes van de 2e selectie naar voren om twee maal op schitterende wijze te scoren. Eerst Martijn Staal en vervolgens Marc Nederend, ervaring nam het voortouw.

De tweede helft was rommelig, maar wel lekker fel. Dit resulteerde in nog 2 doelpunten voor het 3e. Er werd lekker fel gevoetbald en de A1 kwam nog maar weinig aan de kant van het 3e.

Verder is de samenvatting vrij summier, aangezien ik meer bezig was met de twee verschrikkelijke kansen die ik over en naast had geschoten dan dat ik verder heb opgelet.

Zaterdag 21 januari:

Sportlust - Soccerboys:

En toen afgelopen zaterdag. De selecties waren erg breed, de rust was er volop en tijd hadden we ook genoeg. Trainer Jochem was de rust zelve en Rik Kramer was ruim op tijd om de wedstrijd van zijn leven te gaan spelen. Zelfs zo op tijd, dat hij nog tijd over had om een mail rond te sturen over een verbrande stoel met een waterpijp. Hoe kom je der op??

Opstelling:

Luuk,

verdediging vrnl: Daan, Marc (lang zal die leven, hiep hiep hoera), Joris, Jesper.

Middenveld: Sander, Sven, Joost (10)

Aanval: vlnr: Machiel, Robin en Jaron.

Wissels: Rik, Niels, Derk en Vincent. (konden allemaal terugkomen van 2, echt goed geregeld)

Soccerboys begon fel en het was even zoeken bij de mannen naar de juiste speelstijl. Na een half uur was duidelijk dat dit een leuke pot kon worden, want we waren aan elkaar gewaagd. Heen en weer wat kansen, waarbij Sportlust steeds meer de overhand kreeg, naarmate er meer druk werd gezet. De druk zorgde voor een zwakke verdediging bij Soccerboys. Soccerboys begon met mauwen en had al gauw de eerste twee gele kaarten te pakken. Dit zorgde voor nog meer gezeur. De scheidsrechter had de wedstrijd goed in de hand en lette goed op.

Tijdens de rust waren druk houden en niet verslappen kernwoorden. Volgens Jochem zou Soccerboys de 2e plaats niet zonder slag of stoot weggeven en zouden er rake woorden gesproken worden in de kleedkamer. We moesten dus niet verslappen en zorgen dat we Soccerboys meteen weer op de huid zouden zitten.

De tweede helft begon zoals Jochem zei met een fel Soccerboys, maar niet voor lang. De 1-0 tekende zich al gauw aan via Robin, die door goed doorlopen op de verdediging de 1-0 kon binnenschieten via een knappe dropkick. Niet lang daarna was het ook Robin die voor 2-0 zorgde door wederom goed doorlopen op de verdediging. Twee cruciale verdedigende fouten van Soccerboys en zeer scherp opletten van Robin. Soccerboys zakte in en Sportlust speelde constant en zorgvuldig. Een aantal gevaarlijke momenten konden nog zorgen voor uitloop, maar deze werden helaas niet verzilverd. De nummer 10 van Soccerboys werd nog gevaarlijk en probeerde via een fantastisch geschoten bal, Luuk te verschalken. Helaas voor nr. 10, maar gelukkig voor ons was de redding van Luuk vele malen fantastischer dan de geschoten bal, dus het bleef bij 2-0.

De eerste wedstrijd na de winterstop drie punten scoren is een fijne start. Zorgt voor een goed gevoel voor het vervolg van de competitie.

Volgende week staat Zwaluwen op het programma en moet er uiteraard weer gewonnen worden.

Hopelijk is Rik Kramer dan ook weer geheel hersteld van zijn knallende pot voetbal van afgelopen zaterdag.

Gegroet.

Weekend Weg Enschede 2012

De lichamen zijn weer gezuiverd. De ziekelijke lucht is min of meer verdwenen. Zundapf is weer terecht. Kortom, tijd voor een terugblik op het weekend weg in Enschede! Ik zal proberen een waarheidsgetrouwe, chronologische beschrijving te geven, maar het staat jullie natuurlijk vrij mij aan te vullen in de comments!

Vrijdag:

Zo, eindelijk vrijdag. Sinds het zeer geslaagde weekend in Midwolda wordt er gehunkerd naar een volgende editie en dit keer bleek Buurse ons (en Jochem) met open armen te ontvangen! Toch bleek hier en daar nog wat wantrouwen te bestaan. De organisatie lag dit weekend immers niet meer in handen van het olijke party-duo Sven & Lars, maar in de handen van het meer degelijke duo Rikkie K. en Schwanz. Wat betreft de accommodatie bleek het wantrouwen niet gegrond. Zo wachtte ons in Buurse ook dit keer weer een ruime eetzaal, keuken en lounge met open haard. Het overgrote deel van de groep arriveerde deze vrijdag al in onze residentie te Buurse. De youngsters zwiepten met de Wii, oldtimers legden een kaartje en de rest deed maar wat. De kamers werden tactisch verdeeld, rustige mensen bij rustige mensen, mensen met swag bij mensen met swag, geen gehessel. De organisatie ging rond etenstijd op weg voor voedsel, het werd patat, van een Vietnamees, ja.. ook in Buurse. De patat en bijbehorende snacks waren goed te hesselen en zorgde voor een goede bodem. Helaas bleek deze bodem niet voor iedereen afdoende.. maar daarover later meer. De hele teringzooi was nog maar koud van tafel of Joaqim beroofde ons van een heerlijk after-dinner biertje; er was iets met een PowerPoint presentatie. Ik moet helaas bekennen dat ik weinig van de PowerPoint gezien heb, ik was namelijk druk bezig met de lootjes voor de daarop volgende voetbalquiz te maken. Achteraf hoorde ik dat het iets meer mieren was. Achja.. life goes on. De statistieken vertoonden echter wel nog een paar leuke feitjes. Zo scoort Joey (letterlijk en figuurlijk) goed op vele fronten (die vlieger ging de daaropvolgende avond helaas niet op). Jaron trouwens ook, vooral met trainen. Wie Jaron is? Die jongen die altijd invalt.. als hij niet aan het vlaggen is. Trainert Sneep benadrukte daarna dat vooral de trainingsopkomst sterk was gestegen ten opzichte van vorig jaar. Een terloopse sneer naar Hendrik-Jan. Hendrik-Jan mompelde vervolgens iets over een stand op de ranglijst. Powerpoint klaar, nieuw bestand openen, Voetbalquiz 2012. Net als vorig jaar werd er weer blind geloot. Staal had ook dit keer weer een puike quiz in elkaar gezet. De winnaars van vorig jaar (Sander & Joey) zaten dit keer niet bij elkaar in het team, dus nieuwe kansen voor iedereen. De finale ging uiteindelijk tussen Jaron & Machiel en het drietal Auke, Sven & Joey. De numerieke meerderheid bleek nog niet genoeg om de titel binnen te slepen, Jaron & Machiel zijn daarom de winnaars van 2012. Ze hebben beiden geen vriendin overigens. Voetbalquiz klaar, tijd om nou eindelijk die biertjes eens flink naar binnen te werken. Ik zal me beperken tot de verdere hoogtepunten die hierop volgden. Waterpijp werd gebouwd door Nicky en onze excuus-Griek. Hendrik-Jan haalde met een zeer onconventionele hand-oogcoördinatie een uitmuntende score bij Super Mario Bros. Gevolg, Rik die naakt een rondje om het gebouw rent! En passent liet hij ook nog zijn onwelriekende snikkel aan de buren zien, de toon was gezet. Jonge gasten gingen naar Hengelo om te stappen. Alle negers uit de regio hadden zich daar verzameld om onze teamgenoten een warm welkom te heten. En dat terwijl wij net onze enige kleurling hadden ingewisseld dit seizoen, wat een tegenvaller! Eenmaal thuisgekomen in Buurse werden ze echter verrast door een nog altijd wakkere enclave, wat bleek: er werd gehesselt! En hoe! Boere had het vuur lekker opgestookt, het bier vloeide rijkelijk, de muziek zorgde voor een fijne ambiance en The Hessmeiser was stuk. Dit zorgde voor het nodige vermaak. Hesselhoff is blijkbaar niet iemand die zich wat naar de achtergrond terugtrekt in lamme staat (eerst even Rekers wegsturen dan), nee, onze Stewardhessel komt in beschonken staat hard in je face om je meermaals te vertellen wat een faalhaas je eigenlijk bent. Dit vraagt om repliek en zo geschiedde. Lachen gieren brullen. De ochtend kondigde zich bijna aan, nog maar snel even wat uurtjes slaap pakken!

Zaterdag:

De zaterdagmorgen kondigde zich aan. Is er zojuist in m'n bek gescheten door een waterbuffel? Nee, Boere sliep nog. Z'n aars niet. Het was slecht wakker worden met zo'n lucht. Ik zal eerlijk zijn, naast mijn kamergenoten ging ook ik zeker niet vrijuit. Als ik de verhalen mag geloven beperkte deze putlucht zich niet alleen tot onze kamer, de toon/lucht/hessel was gezet. Een lekker ontbijtje was wat ons wachtte. Weinig tijd om te treuzelen want Jochem had een wedstrijd voor zowel 3 als 4 gepland tegen onze accommodatieburen van Con Zelo 1 en 2. Con Zelo, het klinkt een beetje als een Zeeuwse Conjo. Ze kwamen echter uit Noord-Holland, maar dat kun je gewoon weer vergeten. Het was wachten tot iedereen eindelijk klaar om was om te vertrekken. Colin vond het namelijk nodig om laf hoopje braaksel uit het slaapkamerraam te deponeren. De beste jongen drinkt geen druppel alcohol, een warme dampoe van Jaron in je gezicht blijkt echter ook voor de nuchtere maag te veel van het goede. De accommodatie van de plaatselijke vereniging/school/afwerkplek zag er pico bello uit. Een heerlijk kunstgrasveld stond op ons te wachten, tijd voor.. tikkertje. De tering.. en dat voor het oog van onze tegenstander, wat een afgang. Je kunt eigenlijk wel stellen dat we hier al verloren hadden. Ik zal voor de volledigheid nog maar even vertellen dat 4 met 3-1 verloor (goal van Joey), 3 verloor met 2-1 (goal van Rik). Goede douches, die hadden ze wel daar! In de douchejes werd overigens tot teleurstelling van een enkeling geen tikkertje gespeeld. Iedereen spurtte hierna huiswaarts, tijd om nog even te hesselen voordat we wokpaleis Mr. Wu onveilig maakten. Er werd gekaart, gegamed, geslapen, gedronken. Er waren ook knakworsten, top geregeld. Na wat gehessel over de auto-indelingen (wel of geen kofferbak) werd besloten naast onze eigen auto's een taxi te laten komen. Zodoende kon deze inmiddels complete en aardig ontbindende groep naar Mr. Wu in Enschede. Mr. Wu bood eigenlijk wat elk wokpaleis biedt, dit keer zat er echter ook onbeperkt drinken in de prijs verwerkt, nice. Er werd gegeten, gedronken en veel gescheten. Mr. Wu is geen grap. Was dus ook zomaar even Hessel opeens jarig, had die jongen dan nog niet genoeg aandacht gekregen? Nee, dus daarom voor deze verfende PSV-supporter een Ajax shirt met Janssen achterop. Succes joh, in Enschede. Jitse werd die dag ervoor trouwens ook nog in het zonnetje gezet vanwege zijn verjaardag, hij kreeg een boek. Lekker cappuccino'tje na het eten, soesjes vliegen door de lucht. Hendrik-Jan had er zin an! Tijd om het zooitje ongeregeld naar het uitgaanscentrum van Enschede te deporteren. De auto's zorgden dat ze naar goede parkeergarages reden, de rest deed het te voet. Hendrik-Jan urineerde nog wat in de rondte ("dit is echt zo kansloos dit"), pinpas in de gleuf (Joris: "deze 120 euro ga ik dus echt niet opmaken vanavond"). Iedereen voelde hetzelfde, dit zou wel eens een goede avond kunnen worden. Goeie kroeg gespot, naar binnen en.. alleen maar mannen. Het testosteron vloog door de zaal. Ja, dat was klote. De laatste vrouwen vluchtten de kroeg uit, dit was ons teken, wegwezen! Joey kwam vervolgens kroeg nummer 2 niet in, zoals het een echte vent betaamt naaide hij de rest erbij, gevolg: een versplinterde groep. Wat er vervolgens allemaal gebeurd is.. ja hoe moet ik dit nou zeggen. Er waren gewoon een hele hoop mensen de weg kwijt. De beukende beats zorgden de rest van de avond voor vloeiende bewegingen in de club. Iedereen had elkaar inmiddels wel weer gevonden. Ik ga me ook hier weer beperken tot de highlights. Nicky de Vogel: weggestuurd wegens poging tot aanranding. Joey: hing de Joris van vorig jaar uit. Joris: Kneitertje lam, iPhone (tijdelijk) kwijt. Jochem: aanwezig. Er werd als een stel geile resusapen in palen geklommen. Sven danste op de bar met een homo. Iedereen gewoon lekker aan het bier/flügel/bacardi-keula. Ook de shotjes vielen in de smaak. Naar alle waarschijnlijkheid waren het de shotjes die het verschil maakten tussen lam en hessel. Licht aan, muziek uit, oké we gaan wel. Taxi'tje pakken dan maar. Lavenloos Lamheidstrio Nicky, Hessel en Sander waren op elkaar aangewezen om even met z'n drieën naar Buurse te taxiën. Eenmaal in Buurse bleek dit drietal nog niet gearriveerd. Het zal wel, iedereen had volgens mij wel genoeg aan zichzelf. Koud in m'n nest hoorde ik gehessel, ja hoor, daar zijn ze. Child Molester Nicky, The Hessmeister en. Nee, niks en. Zundie was Cast Away. Knap lullig als je zo lam als een GHB feut op donderdagavond bent. Toch maar eventjes zoeken dan? De nog nuchtere mensen kropen in een auto om dit inmiddels waardeloos hoopje mens ergens op te rapen in Enschede. Eind goed al goed.

Zondag:

Rauwe strot, volle blaas, snel naar de wc. Terloops even vragen hoe laat Sander gevonden is, blijkt de beste man nog altijd rond te dwalen. Now we're talking! Toch maar gewoon even ontbijten. Vlak voordat de door Jochem bereidde eieren op de borden werden gelegd kwam onze dwaalaap doodleuk binnenwandelen. Het zal altijd gissen blijven wat er in deze verloren uren gebeurd is. De laatste geruchten zijn dat hij Het Bolke binnenstebuiten heeft gekeerd. Of zou Het Bolke hem hebben binnenstebuiten gekeerd. Niemand zal het weten. Misschien heeft hij wel gewoon de hele ochtend op de grond gelegen. Dan zou er desnoods over hem heen zijn gepist. Who knows. Na het ontbijt nog even opruimen en het weekend is alweer klaar. Wat gaan die weekenden toch snel, niet normaal. Mensen die er dit keer niet bij waren, jullie zijn de hessel. Volgend jaar weer een kans. Ik wil er in ieder geval weer bij zijn. Enschede, city of sins.

Trainingskamp 2012!

De laastste training van 2011 is geweest, afgesloten met een geslaagde borrel + kaas (c) Karsemeyer + sate (c) Sven&Kay-Arne. Vandaag een voetballoze zaterdag en komende twee weken geen training, maar dan is het al heeel snel weer tijd voor de herstart. Door velen wordt er al reikhalzend uitgekeken naar het trainingskamp van 6 januari. De organisatoren Rik en Winston hebben inmiddels het officiele programma vrijgegeven. Zie hieronder en voor degene die het vorig jaar hebben gemist of voor een ieder die zich vast wil verheugen is hier het verslag van de 2011-editie.

Dan nog praktische vragen voor deze moderne tijden: Wie heeft een beamert te leen? Neemt de kaarten mee? Laptop? Playstation?

Programma 2012:

	Tijd	Activiteit
Vrijdag 6 januari	Vanaf 17.00	Aankomst
	18.30	Avondeten: patat
	21.00	Voetbalquiz
Zaterdag 7 januari	10.00	Ontbijt
	11.00-14.00	Zaalvoetballen
	15.00-19.00	Op alle mogelijke manieren jezelf vermaken!
	19.30	Wok (Gronausestraat 100, Enschede)
	Vanaf 22.00	Stappen in Enschede
Zondag 8 januari	10.30	Ontbijt
	12.00	Vertrek